Zalecane postępowanie:

-1. Prowadzenie masażu serca. 2. Zapewnienie wymiany gazowej w płucach. 3. Natychmiastowe rozpoznanie mechanizmu zatrzymania krążenia za pomocą EKG oraz zastosowanie, jeżeli to konieczne, defibrylacji.

-4. Natychmiastowe przetoczenie wodorowęglanu sodu w dawce 100 mmol u dorosłych. SZTUCZNA WENTYLACJA PŁUC POWIETRZEM WYDECHOWYM. Sposób wentylacji opisany przez Salara23. Chorego układa się na wznak, a drożność dróg oddechowych zapewnia przez odgięcie głowy ku tyłowi i podciągnięcie żuchwy do przodu. Ratujący wdmuchuje powietrze bezpośrednio do ust ratowanego, zaciskając jedną ręką jego nos. Można stosować również sztuczną wentylację usta-nos. W każdym przypadku należy obserwować ruchy klatki piersiowej, aby ocenić, czy wystarczające jest rozprężanie płuc wdmuchiwanym powietrzem. Pomocnym i prostym urządzeniem jest rurka ustno- gardłowa, a dwie rurki sklejone ze sobą końcami tworzą ustnik dla ratownika. Rurka Brooka24 jest bardziej skomplikowanym urządzeniem, które posiada zastawkę kierującą wydech chorego bezpośrednio do atmosfery. Stosuje się również aparat do resuscytacji Globe’a25, mieszek typu Cardiff26, mieszek Portona27, samorozprężające się worki oddechowe28 lub zestaw anestezjologiczny składający się z worka oddechowego, maski

Read the rest of this entry »

Zabieg tracheostomii

Zabieg tracheostomii obarczony jest pewnym ryzykiem. Podaje się, że śmiertelność wynosi 3,4% wszystkich tracheostomii75. U dzieci występowanie powikłań jest częstsze.

Nawilżanie. Wyłączenie fizjologicznego nawilżania gazów w- górnych drogach oddechowych przez intubację lub tracheostomię powoduje pojawienie się włóknikowego wysięku, który tworzy strupy w tchawicy i dużych oskrzelach. Utrata wody przez płuca wynosi 20 ml na godzinę.

Read the rest of this entry »

Wycięcie przedniej części

Po wstrzyknięciu do światła tchawicy 4% roztworu lignokainy przystępuje się do jej otwarcia. Wycięcie przedniej części drugiej i trzeciej lub trzeciej i czwartej chrząstki powoduje powstanie w tchawicy okienka. Należy unikać nacinania chrząstki pierścieniowatej oraz pierwszego pierścienia tchawiczego, ponieważ może to prowadzić do późniejszego podgłośńiowego zwężenia tchawicy. Doświadczeni chirurdzy przyszywają płatek tchawicy do dolnego brzegu cięcia skórnego (Bjórk), co ułatwia wymianę rurek tracheostomijnych58.

Read the rest of this entry »

Współistnienie otworu przegrody międzykomorowej

Współistnienie otworu przegrody międzykomorowej u noworodka czy niemowlęcia ze zwężeniem cieśni aorty stanowi poważny problem w sposobie postępowania leczniczego. Wykonanie operacji jednoczasowej z zamknięciem przecieku na poziomie komór szwami bądź łatą wydaje się metodą najwłaściwszą. Brak jednak doniesień o seryjnym wyleczeniu tych najmłodszych chorych skłania do wybrania w chwili obecnej innej drogi. Wykonywana jednoczasowo z zespoleniem aorty operacja Dammanna-Miillera (str. 175) znacznie zwiększa ryzyko operacyjne. Wykonuje się ją jedynie ze szczególnych wskazań u dzieci z nadciśnieniem płucnym zagrażającym życiu chorego (5, 6, 9). Zniesienie zwężania cieśni aorty niekiedy nie poprawia stanu chorego, narastające objawy niewydolności krążenia zmuszają wówczas chirurga do ponownego otwarcia klatki piersiowej i wykonania zwężenia tętnicy płucnej. Jeżeli otwór nie jest duży, to większość dzieci pozostaje bez jakichkolwiek zabiegów paliatywnych.

Read the rest of this entry »

Technika operacyjna

Najlepszym wiekiem do operacyjnego zamknięcia otworu jest 5-6 r. ż. i większość Łych dzieci nie wykazuje wcześniej wyraźnych zaburzeń hemodynamicznych.

Technika operacyjna. Operację wykonuje się w krążeniu pozaustrojowym w średniej hipotermii (28-32°C). Przy dłużej trwającej operacji, np. wszywania łaty, stosuje się kardioplegię. Otwarcie klatki piersiowej następuje w linii pośrodkowej ciała, z podłużnym przecięciem mostka. W czasie otwierania osierdzia pobiera się jego fragment do ewentualnej rekonstrukcji przegrody. Zakłada się dren do. lewej komory (ssanie) i Idem na aortę. Otwarcie prawego przedsionka odbywa się od przodu, podłużnie od uszka w kierunku żyły głównej dolnej. Należy pamiętać o tym, by nie uszkodzić węzła przedsionkowo-komorowego, położonego na przednio-bocznej powierzchni połączenia żyły głównej górnej z prawym przedsionkiem. Po rozchyleniu brzegów rany i odessaniu zalegającej krwi kontroluje się wnętrze przedsionka w celu ustalenia położenia i wielkości otworu oraz jego stosunku do żył głównych i zatoki wieńcowej serca. Należy ustalić przebieg żył płucnych i miejsce ich ewentualnego ujścia do prawego przedsionka, zwłaszcza przy operacjach otworu typu za-toki żylnej. Nieprawidłowy drenaż żył płucnych do prawego przedsionka dotyczy zwykle żył prawego górnego i środkowego płata. Sposób zamknięcia otworu zależy od jego wielkości i umiejscowienia. Mały otwór w miejscu zatoki owalnej zamyka się szwem ciągłym jednopiętrowym z dodatkiem, przy większych otworach, pojedynczych szwów wzmacniających. Szwy niewchłanialne zakładane są bezpośrednio na brzegi otworu. Zamknięcie to powinno być przeprowadzone bez napięcia przegrody. Większość otworów typu oslium secundum może być zamknięta szwem bezpośrednim.

Read the rest of this entry »

Sala operacyjna

-3. Po operacji. Sala operacyjna, tam, gdzie jest to możliwe, powinna być umyta mieszaniną podchloryn-detergent, a narzędzia operacyjne moczone w 10% formalinie. Zużyte strzykawki i igły powinny być odkażane przynajmniej przez 3 godziny, zanim odeśle się je do zniszczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiednie zabezpieczenie igieł. Maski twarzowe, rurki intubacyjne, rurki oddechowe, dreny do odsysania powinny po odkażeniu zostać zniszczone, natomiast łopatki laryngoskopu należy moczyć w 10% roztworze formaldehydu przez przynajmniej 3 godziny. Aparat do anestezji musi być dokładnie umyty odpowiednim środkiem antyseptycznym, a respirator odkażony za pomocą formaldehydu. Zestaw do przetaczania należy zniszczyć. Jeżeli to tylko możliwe, chorzy, u których istnieje wysokie prawdopodobieństwo nosicielstwa, powinni być umieszczeni na końcu planu operacyjnego. Osoby szczególnie narażone, np. po ukłuciu się igłą zanieczyszczoną przez zakażoną krew, mogą wymagać domięśniowego wstrzyknięcia 500 mg surowicy anty-HBAg. (Szczegółowe .potraktowanie zagadnienia – patrz Waterson A. P., „Hepatitis B as a Hazard in Anaesthetic Practice”, Br. J. Anaesth., 1976, 48, 21 Waterson A. P.r Br. J. Hosp. Med., 1973, 10, 520).

Read the rest of this entry »

Powikłania odległe

Poważny problem stanowi nawrót zwężenia, tzw. rekoarktacja. Zdarza się częściej u dzieci operowanych w okresie noworodkowym i wczesnoniemowlęcym. Na jej powstanie wpływa sposób zespolenia.

Zapobiega tej komplikacji zespolenie bez napięcia, szwami umożliwiającymi wzrost naczynia, uniknięcie stanu zapalnego. Rokowanie u tych chorych jest poważne.

Ściana aorty jest zmieniona, krucha, wtopiona w zrosty z otoczeniem. Reoperacja jest zabiegiem ryzykownym, istnieje znacznie większa niż przy pierwszym zabiegu możliwość niedotlenienia rdzenia i nerek (2). Wykonuje się ją zwykle w krążeniu pozaustrojowym z obniżeniem temperatury ciała. Można też wykonać zespolenie omijające koniec do boku za pomocą wstawki z tworzywa sztucznego. Jest to w wielu przypadkach konieczność, jednak w okresie wzrostu dziecka wyniki Lego typu ope-racji nie są zachęcająco (5, 9).

Read the rest of this entry »

Po wyłączeniu krążenia pozaustrojowego

Jeżeli zwężenie podzastawkowe nie było zbyt duże, a wycięcie przerosłych mięśni stożka poszerzyło dostatecznie drogę odpływu, to komorę prawą zamyka się zeszy- wając dwupiętrowym szwem ciągłym jej przecięte brzegi. W przypadkach znacznego przerostu i zwężenia stożka konieczne jest poszerzenie go łatą, którą przyszywa się szwem ciągłym do brzegów cięcia komorowego. Gdy wąski pierścień zastawkowy i pień tętnicy płucnej wymagają poszerzenia, wówczas łatę przyszywa się do brzegów cięcia na komorze, a następnie do przeciętego pierścienia i pnia aż do rozwidlenia tętnicy (ryc. 5-37).

Read the rest of this entry »

Piozpoznanie

Piozpoznanie potwierdza cewnikowanie serca i angiokardiografla. Zasadniczą rolę w rozpoznaniu odgrywa dwupłaszczyznowa echokardiografia pozwalająca na ustalenie dokładnego rozpoznania. Jako metoda nieinwazyjna może być bezpiecznie stosowana, zwłaszcza u niemowląt z objawami obrzęku płuc.

Leczenie. Nadciśnienie płucne spowodowane zwężeniem żył płucnych lub połączenia między dwiema częściami lewego przedsionka są wskazaniem do wczesnej operacji w wieku niemowlęcym (11). Przy dobrej komunikacji wewnątrz przedsionków i braku zwężeń żył płucnych wskazania do operacji są takie jak w otworze- wtórnym przegrody międzyprzedsionkowej.

Read the rest of this entry »

Otyłość

d. Zmniejszone ciśnienie w klatce piersiowej. Może wystąpić podczas głębokiego oddychania samoistnego, jest także zaznaczone przy niedrożności dróg oddechowych, np. w czasie trudnego wprowadzenia do anestezji.

e. Otyłość. Występują tu zarówno zwiększone ciśnienia w jamie brzusznej132,. jak i niedrożność dróg oddechowych podczas wprowadzenia do anestezji, szczególnie w rękach mniej wprawnych anestezjologów.

Read the rest of this entry »