UCISK NA CHRZĄSTKĘ PIERŚCIENIOWATĄ. Poleca się zamknięcie światła przełyku przez wywieranie ucisku ku tyłowi na chrząstkę pierścieniowatą, w celu przeciwdziałania regurgitacji podczas wprowadzania do anestezji (zabieg Sellicka146). Chrząstkę pierścieniowatą przyciska się z umiarkowaną siłą do kręgosłupa za pomocą dwóch pierwszych palców i kciuka. Druga ręka podtrzymuje odgiętą szyję w celu lepszej jej stabilizacji. Ucisk wywiera się tuż przed lub w momencie utraty przez chorego świadomości. Sposobu’ tego nie należy stosować przy czynnych wymiotach, ponieważ można spowodować pęknięcie przełyku. Zmienia on również położenie głośni.

Wielokrotnie opisywano metodę, polegającą na zamknięciu światła przełyku za pomocą cewnika z nadmuchiwanym balonikiem147. Ostatnio Zohairy148 poleca cewnik Fo- leya rozmiar 26 Fr. z mocnym balonikiem o pojemności 30-100 ml. Zakłada się go po wykonaniu analgezji powierzchniowej gardła lub bez analgezji, do dolnej części przełyku lub żołądka, tuż przed wprowadzeniem do anestezji, po czym wypełnia się balonik uważa się, że sposób ten zapobiega przemieszczaniu się treści żołądkowej do góry w niebezpiecznym okresie pomiędzy utratą świadomości a napełnieniem mankietu uszczelniającego rurki intubacyjnej.

Najbardziej godnym polecenia sposobem dla początkującego anestezjologa jest użycie do indukcji mieszaniny podtlenku azotu z tlenem, halotanu lub eteru z niewielkim dodatkiem dwutlenku węgla w celu pobudzenia oddychania i przyśpieszenia indukcji, przy czym chory ułożony jest na stole operacyjnym pochylonym wezgłowiem do dołu. W sposobie tym długo zachowany odruch kaszlowy, możliwość zastosowania ssania oraz działanie siły ciężkości powinny zabezpieczyć chorego przed zachłyśnięciem149. Autorzy największe zaufanie pokładają w powolnym, płynnym wprowadzeniu do anestezji przy użyciu halotanu z tlenem, z dodatkiem lub bez 5°/o dwutlenku węgla, za wszelką cenę starając się uniknąć wstrzymywania przez chorego oddechu, wywołania kaszlu oraz innych czynników mogących spowodować skurcz mięśni brzusznych.

Zupełnie pewny sposób zapobiegania zachłyśnięciu nie istnieje, niezależnie od doświadczenia anestezjologa. Silna premedykacja może spowodować zaaspirowanie treści żołądkowej do płuc jeszcze przed przystąpieniem do zabiegu operacyjnego, kiedy chory znajduje się w oddziale.

Leave a Reply