Author Archive

Sala operacyjna

-3. Po operacji. Sala operacyjna, tam, gdzie jest to możliwe, powinna być umyta mieszaniną podchloryn-detergent, a narzędzia operacyjne moczone w 10% formalinie. Zużyte strzykawki i igły powinny być odkażane przynajmniej przez 3 godziny, zanim odeśle się je do zniszczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiednie zabezpieczenie igieł. Maski twarzowe, rurki intubacyjne, rurki oddechowe, dreny do odsysania powinny po odkażeniu zostać zniszczone, natomiast łopatki laryngoskopu należy moczyć w 10% roztworze formaldehydu przez przynajmniej 3 godziny. Aparat do anestezji musi być dokładnie umyty odpowiednim środkiem antyseptycznym, a respirator odkażony za pomocą formaldehydu. Zestaw do przetaczania należy zniszczyć. Jeżeli to tylko możliwe, chorzy, u których istnieje wysokie prawdopodobieństwo nosicielstwa, powinni być umieszczeni na końcu planu operacyjnego. Osoby szczególnie narażone, np. po ukłuciu się igłą zanieczyszczoną przez zakażoną krew, mogą wymagać domięśniowego wstrzyknięcia 500 mg surowicy anty-HBAg. (Szczegółowe .potraktowanie zagadnienia – patrz Waterson A. P., „Hepatitis B as a Hazard in Anaesthetic Practice”, Br. J. Anaesth., 1976, 48, 21 Waterson A. P.r Br. J. Hosp. Med., 1973, 10, 520).

Read the rest of this entry »

Powikłania odległe

Poważny problem stanowi nawrót zwężenia, tzw. rekoarktacja. Zdarza się częściej u dzieci operowanych w okresie noworodkowym i wczesnoniemowlęcym. Na jej powstanie wpływa sposób zespolenia.

Zapobiega tej komplikacji zespolenie bez napięcia, szwami umożliwiającymi wzrost naczynia, uniknięcie stanu zapalnego. Rokowanie u tych chorych jest poważne.

Ściana aorty jest zmieniona, krucha, wtopiona w zrosty z otoczeniem. Reoperacja jest zabiegiem ryzykownym, istnieje znacznie większa niż przy pierwszym zabiegu możliwość niedotlenienia rdzenia i nerek (2). Wykonuje się ją zwykle w krążeniu pozaustrojowym z obniżeniem temperatury ciała. Można też wykonać zespolenie omijające koniec do boku za pomocą wstawki z tworzywa sztucznego. Jest to w wielu przypadkach konieczność, jednak w okresie wzrostu dziecka wyniki Lego typu ope-racji nie są zachęcająco (5, 9).

Read the rest of this entry »

Po wyłączeniu krążenia pozaustrojowego

Jeżeli zwężenie podzastawkowe nie było zbyt duże, a wycięcie przerosłych mięśni stożka poszerzyło dostatecznie drogę odpływu, to komorę prawą zamyka się zeszy- wając dwupiętrowym szwem ciągłym jej przecięte brzegi. W przypadkach znacznego przerostu i zwężenia stożka konieczne jest poszerzenie go łatą, którą przyszywa się szwem ciągłym do brzegów cięcia komorowego. Gdy wąski pierścień zastawkowy i pień tętnicy płucnej wymagają poszerzenia, wówczas łatę przyszywa się do brzegów cięcia na komorze, a następnie do przeciętego pierścienia i pnia aż do rozwidlenia tętnicy (ryc. 5-37).

Read the rest of this entry »

Piozpoznanie

Piozpoznanie potwierdza cewnikowanie serca i angiokardiografla. Zasadniczą rolę w rozpoznaniu odgrywa dwupłaszczyznowa echokardiografia pozwalająca na ustalenie dokładnego rozpoznania. Jako metoda nieinwazyjna może być bezpiecznie stosowana, zwłaszcza u niemowląt z objawami obrzęku płuc.

Leczenie. Nadciśnienie płucne spowodowane zwężeniem żył płucnych lub połączenia między dwiema częściami lewego przedsionka są wskazaniem do wczesnej operacji w wieku niemowlęcym (11). Przy dobrej komunikacji wewnątrz przedsionków i braku zwężeń żył płucnych wskazania do operacji są takie jak w otworze- wtórnym przegrody międzyprzedsionkowej.

Read the rest of this entry »

Otyłość

d. Zmniejszone ciśnienie w klatce piersiowej. Może wystąpić podczas głębokiego oddychania samoistnego, jest także zaznaczone przy niedrożności dróg oddechowych, np. w czasie trudnego wprowadzenia do anestezji.

e. Otyłość. Występują tu zarówno zwiększone ciśnienia w jamie brzusznej132,. jak i niedrożność dróg oddechowych podczas wprowadzenia do anestezji, szczególnie w rękach mniej wprawnych anestezjologów.

Read the rest of this entry »

OMDLENIE

-10. OMDLENIE. Może doprowadzić do tragicznych skutków, jeżeli w porę nie ułoży się chorego w pozycji leżącej. Niebezpieczeństwo takiej sytuacji istnieje podczas anestezji (np. w pozycji siedzącej podczas zabiegów stomatologicznych18) oraz w okresie pooperacyjnym, podczas próby sadzania chorego18.

-11. CHOROBY SERCA. Pewne schorzenia serca przebiegają ze szczególną możliwością wystąpienia nagłego zatrzymania krążenia: a) przypadki, w których istnieje groźba ostrej zatorowości (śluzak przedsionka lub balotująca na zastawce skrzeplina, która może się oderwać podczas zmiany pozycji) b) w stanach przebiegających z małym rzutem (znaczne nadciśnienie płucne, zaciskające zapalenie osierdzia, duże zwężenie zastawkowe, tamponada serca) c) kardiomiopatie d) niedokrwienie mięśnia sercowego.

Read the rest of this entry »

Leczenie pooperacyjne powikłań płucnych:

-1. ZAPALENIE OSKRZELI. Stosuje się sulfonamidy, środki wykrztuśne, jeżeli to konieczne, leki uspokajające. Inhalacje par mentolu i nalewki benzoesowej działają uśmierzająco w przypadkach zapalenia tchawicy. W cięższych przypadkach antybiotyki.

-2. NIEDODMA PŁUC. Co godzina „uaktywnianie”72: intensywna fizykoterapia polegająca na obracaniu chorego w łóżku, głębokim oddychaniu, pomoc i zachęcanie do kaszlu, drenaż ułożeniowy. W niektórych przypadkach konieczna może być intubacja, przepłukiwania oskrzeli roztworem fizjologicznym lub bronchoskopia. Fizykoterapia skojarzona powinna być z podaniem właściwej dawki analgetyku. Zastosowanie znajduje tu Entonox. W rzadkich przypadkach uciekać się trzeba do intensywnej terapii i sztucznej wentylacji.

Read the rest of this entry »

Leczenie operacyjne

Ogólnie stosowaną operacją jest zamknięcie „okienka” w krążeniu pozaustrojo- wym z dostępu przez podłużne przecięcie mostka. Operację wykonuje się w znieczuleniu śródtchawiczym z oziębieniem ciała do 25-26°C. Kaniulę aortalną wprowadza się wysoko na luku, należy pamiętać o sprawdzeniu tętna na t. szyjnej, aby nie zaburzyć krążenia mózgowego. Na części wstępującej aorty powinno zostać dostatecznie dużo miejsca do założenia klemu oraz wprowadzenia płynu kardioplegicznego. Żyłę główną górną i dolną oraz lewą komorę kaniuluje się w sposób nie odbiegający od normy. W chwili włączenia maszyny do krążenia pozaustrojowego przeciek na poziomie pni naczyniowych zostaje zamknięty przez zaciśnięcie uprzednio podłożonej tasiemki. W przypadku „okienka” odmiany trzeciej, a więc rozległego połączenia między pniami naczyniowymi, obie tętnice zamyka się oddzielnie klemami.

Read the rest of this entry »

INNE CZYNNIKI:

-1. Niedotlenienie160. W wątrobie ulega spalaniu V3 ogólnej zawartości tlenu w ustroju lub 40 ml na metr kwadratowy powierzchni ciała na minutę. 2. Retencja dwutlenku węgla170 (hiperkapnia) jest czynnikiem powodującym uszkodzenie wątroby.

-3. Spadek ciśnienia tętniczego. Normalny przepływ krwi przez wątrobę u człowieka wynosi 1,5–1,8 1 na minutę, z czego 20-40°/o dopływa do wątroby tętnicą wątrobową, a reszta przez żyłę wrotną. Krew w żyle wrotnej zawiera substancje wchłonięte z jelita, a jej wysycenie tlenem wynosi 60-75%, natomiast ciśnienie 8-10 mm Hg (1,0-1,3 kPa).

Read the rest of this entry »

I grupa

I grupa – zaburzenia w oddawaniu moczu. Zastawki stwierdzono wziernikowaniem i badaniem rentgenowskim. Zmian w pęcherzu i górnych drogach moczowych nie ma (71 chłopców).

II grupa – badaniem rentgenowskim stwierdza się poszerzenie tylnej cewki, przerost i beleczkowanie ściany pęcherza. Niewielki odpływ wsteczny lub zwężenie ujść moczowodów i poszerzenie ich światła (55 chłopców).

Read the rest of this entry »