Doktor

Sposoby zmniejszenia skażenia

Sposoby zmniejszenia skażenia atmosfery sali operacyjnej: 1. Wentylacja. Układy wentylacyjne nowoczesnych sal operacyjnych zaprojektowane

są w sposób zabezpieczający przed przedostawaniem się zanieczyszczeń bakteryjnych, lecz nie zapewniają usuwania wyziewów środków anestetycznych252. Koszt odpowiedniego układu wentylacyjnego do usuwania skażenia byłby prawdopodobnie za wysoki. Schemat przepływu powietrza w danej sali operacyjnej zależy od wielu czynników, które dodatkowo zmieniają się w czasie253.

Read the rest of this entry »

POSTĘPOWANIE:

-1. Działanie zachętą i sugestią. 2. Posadzenie chorego w łóżku, jeżeli to możliwe – z opuszczonymi nogami. Gorąca kąpiel.

-3. Cewnik w pęcherzu moczowym nie powinien być utrzymywany przez długi okres, ponieważ doprowadza do rozciągnięcia ścian pęcherza moczowego i opóźnia samoistne oddanie moczu.

POWIKŁANIA I NASTĘPSTWA NEUROLOGICZNE Drgawki. Podczas anestezji wystąpić może wiele rodzajów zaburzeń mięśniowych: 1. Drgawki spowodowane głęboką anestezją eterową (p. rozdz. XI). /

Read the rest of this entry »

ETIOLOGIA:

-1. Nadmierne napięcie i ucisk na nerw może wystąpić w wyniku zwiotczenia mięśni, które pozwala na niefizjologiczne ułożenie pacjenta. Czynnik ten działa w połączeniu ze zniesieniem czucia bólu i niewygody, ostrzegających w normalnych warunkach przed niewłaściwą pozycją.

-2. Wstrzykiwanie środków do nerwów i w ich okolicę. Drażnienie może być chemiczne, bezpośredni uraz igłą, zależne od infekcji bakteryjnej lub tworzącego się krwiaka. Wystąpić może jako wynik wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego.

Read the rest of this entry »

Noworodki i niemowlęta

Noworodki i niemowlęta z podejrzeniem cieśni aorty przyjmowane są najczęściej na oddziały intensywnej opieki w złym stanie ogólnym, z objawami niewydolności krążenia, niedotlenieniem, niewydolnością nerek oraz kwasicą metaboliczną (4, 5, 9, 12). U dzieci tych stwierdza się znacznego stopnia duszność, przyspieszenie czynności serca, powiększenie wątroby. Nad polami płucnymi wysłuchuje się zmiany świadczące o zapaleniu płuc. Niewydolność lewokomorowa i objawy zastoju w płucach nie należą do rzadkości, może też występować okresowa sinica. Obecność tętna na kończynach dolnych w nadprzewodowej postaci zwężenia cieśni aorty może utrudniać rozpoznanie. Odmiana ta jest przyczyną wczesnych objawów niewydolności krążenia, gdyż prawa komora spełniając funkcję układowej zaopatruje w krew dolną połowę ciała poprzez zwykle szeroki przewód tętniczy. Badając uważnie dziecko stwierdza się różnicę ukrwienia pi znokci palców kończyn górnych i dolnych. Jeżeli współistnieje otwór międzykomorowy, to różnice w utlenowaniu nie wystąpią.

Read the rest of this entry »

Zalecane postępowanie:

-1. Prowadzenie masażu serca. 2. Zapewnienie wymiany gazowej w płucach. 3. Natychmiastowe rozpoznanie mechanizmu zatrzymania krążenia za pomocą EKG oraz zastosowanie, jeżeli to konieczne, defibrylacji.

-4. Natychmiastowe przetoczenie wodorowęglanu sodu w dawce 100 mmol u dorosłych. SZTUCZNA WENTYLACJA PŁUC POWIETRZEM WYDECHOWYM. Sposób wentylacji opisany przez Salara23. Chorego układa się na wznak, a drożność dróg oddechowych zapewnia przez odgięcie głowy ku tyłowi i podciągnięcie żuchwy do przodu. Ratujący wdmuchuje powietrze bezpośrednio do ust ratowanego, zaciskając jedną ręką jego nos. Można stosować również sztuczną wentylację usta-nos. W każdym przypadku należy obserwować ruchy klatki piersiowej, aby ocenić, czy wystarczające jest rozprężanie płuc wdmuchiwanym powietrzem. Pomocnym i prostym urządzeniem jest rurka ustno- gardłowa, a dwie rurki sklejone ze sobą końcami tworzą ustnik dla ratownika. Rurka Brooka24 jest bardziej skomplikowanym urządzeniem, które posiada zastawkę kierującą wydech chorego bezpośrednio do atmosfery. Stosuje się również aparat do resuscytacji Globe’a25, mieszek typu Cardiff26, mieszek Portona27, samorozprężające się worki oddechowe28 lub zestaw anestezjologiczny składający się z worka oddechowego, maski

Read the rest of this entry »

Zabieg tracheostomii

Zabieg tracheostomii obarczony jest pewnym ryzykiem. Podaje się, że śmiertelność wynosi 3,4% wszystkich tracheostomii75. U dzieci występowanie powikłań jest częstsze.

Nawilżanie. Wyłączenie fizjologicznego nawilżania gazów w- górnych drogach oddechowych przez intubację lub tracheostomię powoduje pojawienie się włóknikowego wysięku, który tworzy strupy w tchawicy i dużych oskrzelach. Utrata wody przez płuca wynosi 20 ml na godzinę.

Read the rest of this entry »

Wycięcie przedniej części

Po wstrzyknięciu do światła tchawicy 4% roztworu lignokainy przystępuje się do jej otwarcia. Wycięcie przedniej części drugiej i trzeciej lub trzeciej i czwartej chrząstki powoduje powstanie w tchawicy okienka. Należy unikać nacinania chrząstki pierścieniowatej oraz pierwszego pierścienia tchawiczego, ponieważ może to prowadzić do późniejszego podgłośńiowego zwężenia tchawicy. Doświadczeni chirurdzy przyszywają płatek tchawicy do dolnego brzegu cięcia skórnego (Bjórk), co ułatwia wymianę rurek tracheostomijnych58.

Read the rest of this entry »

Współistnienie otworu przegrody międzykomorowej

Współistnienie otworu przegrody międzykomorowej u noworodka czy niemowlęcia ze zwężeniem cieśni aorty stanowi poważny problem w sposobie postępowania leczniczego. Wykonanie operacji jednoczasowej z zamknięciem przecieku na poziomie komór szwami bądź łatą wydaje się metodą najwłaściwszą. Brak jednak doniesień o seryjnym wyleczeniu tych najmłodszych chorych skłania do wybrania w chwili obecnej innej drogi. Wykonywana jednoczasowo z zespoleniem aorty operacja Dammanna-Miillera (str. 175) znacznie zwiększa ryzyko operacyjne. Wykonuje się ją jedynie ze szczególnych wskazań u dzieci z nadciśnieniem płucnym zagrażającym życiu chorego (5, 6, 9). Zniesienie zwężania cieśni aorty niekiedy nie poprawia stanu chorego, narastające objawy niewydolności krążenia zmuszają wówczas chirurga do ponownego otwarcia klatki piersiowej i wykonania zwężenia tętnicy płucnej. Jeżeli otwór nie jest duży, to większość dzieci pozostaje bez jakichkolwiek zabiegów paliatywnych.

Read the rest of this entry »

Technika operacyjna

Najlepszym wiekiem do operacyjnego zamknięcia otworu jest 5-6 r. ż. i większość Łych dzieci nie wykazuje wcześniej wyraźnych zaburzeń hemodynamicznych.

Technika operacyjna. Operację wykonuje się w krążeniu pozaustrojowym w średniej hipotermii (28-32°C). Przy dłużej trwającej operacji, np. wszywania łaty, stosuje się kardioplegię. Otwarcie klatki piersiowej następuje w linii pośrodkowej ciała, z podłużnym przecięciem mostka. W czasie otwierania osierdzia pobiera się jego fragment do ewentualnej rekonstrukcji przegrody. Zakłada się dren do. lewej komory (ssanie) i Idem na aortę. Otwarcie prawego przedsionka odbywa się od przodu, podłużnie od uszka w kierunku żyły głównej dolnej. Należy pamiętać o tym, by nie uszkodzić węzła przedsionkowo-komorowego, położonego na przednio-bocznej powierzchni połączenia żyły głównej górnej z prawym przedsionkiem. Po rozchyleniu brzegów rany i odessaniu zalegającej krwi kontroluje się wnętrze przedsionka w celu ustalenia położenia i wielkości otworu oraz jego stosunku do żył głównych i zatoki wieńcowej serca. Należy ustalić przebieg żył płucnych i miejsce ich ewentualnego ujścia do prawego przedsionka, zwłaszcza przy operacjach otworu typu za-toki żylnej. Nieprawidłowy drenaż żył płucnych do prawego przedsionka dotyczy zwykle żył prawego górnego i środkowego płata. Sposób zamknięcia otworu zależy od jego wielkości i umiejscowienia. Mały otwór w miejscu zatoki owalnej zamyka się szwem ciągłym jednopiętrowym z dodatkiem, przy większych otworach, pojedynczych szwów wzmacniających. Szwy niewchłanialne zakładane są bezpośrednio na brzegi otworu. Zamknięcie to powinno być przeprowadzone bez napięcia przegrody. Większość otworów typu oslium secundum może być zamknięta szwem bezpośrednim.

Read the rest of this entry »

Sala operacyjna

-3. Po operacji. Sala operacyjna, tam, gdzie jest to możliwe, powinna być umyta mieszaniną podchloryn-detergent, a narzędzia operacyjne moczone w 10% formalinie. Zużyte strzykawki i igły powinny być odkażane przynajmniej przez 3 godziny, zanim odeśle się je do zniszczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiednie zabezpieczenie igieł. Maski twarzowe, rurki intubacyjne, rurki oddechowe, dreny do odsysania powinny po odkażeniu zostać zniszczone, natomiast łopatki laryngoskopu należy moczyć w 10% roztworze formaldehydu przez przynajmniej 3 godziny. Aparat do anestezji musi być dokładnie umyty odpowiednim środkiem antyseptycznym, a respirator odkażony za pomocą formaldehydu. Zestaw do przetaczania należy zniszczyć. Jeżeli to tylko możliwe, chorzy, u których istnieje wysokie prawdopodobieństwo nosicielstwa, powinni być umieszczeni na końcu planu operacyjnego. Osoby szczególnie narażone, np. po ukłuciu się igłą zanieczyszczoną przez zakażoną krew, mogą wymagać domięśniowego wstrzyknięcia 500 mg surowicy anty-HBAg. (Szczegółowe .potraktowanie zagadnienia – patrz Waterson A. P., „Hepatitis B as a Hazard in Anaesthetic Practice”, Br. J. Anaesth., 1976, 48, 21 Waterson A. P.r Br. J. Hosp. Med., 1973, 10, 520).

Read the rest of this entry »