HIPERTERMIA

Hipertermia może wystąpić po anestezji prowadząc do drgawek i śmierci208. Problemem tym współczesna anestezjologia zajmuje się-bliżej od r. 1964201. Hipertermię definiuje się jako swoiste, potencjalnie śmiertelne powikłanie, w którym wytwarzanie ciepła w ustroju przekracza jego utratę, co prowadzi do wzrostu temperatury ciała cc najmniej o 2°C na godzinę205.

Hipertermia złośliwa. Występuje częściej w ostatnich latach, chociaż obserwował ją, jako powikłanie pooperacyjne, już Guedel206 i Burford207 oraz – w połowie lat trzydziestych — najstarszy autor tego” podręcznika, kiedy najpowszechniej stosowanym środkiem anestetycznym był eter. Większość współczesnych przypadków hipertermii występuje u ludzi rasy białej, mieszkańców Wschodu i Indii opisano niewiele przypadków wśród rasy murzyńskiej208. Do anestezji u tych pacjentów stosowano zazwyczaj zarówno sukcynylocholinę, jak i halotan. U 3/4 chorych z tej grupy, których większość stanowią ludzie w wieku poniżej 20 lat, cechujący się dziedzicznymi anomaliami, dotyczącymi mięśni, obserwuje się zwiększone napięcie mięśni. Pozostała V.t to pacjenci w wieku powyżej 20 lat, u których anomalie mięśniowe występują sporadycznie. Uważa się, że u chorych ze sztywnością mięśni siateczka sarkoplazmy nie jest w stanie gromadzić jonów wapniowych, dlatego też stężenie wapnia w cytoplazmie komórek mięśniowych jest wysokie200.

PRZYPUSZCZALNE PRZYCZYNY. Nieprawidłowe działanie siateczki sarkoplazmatycz- nej. Polega ono na wadliwym funkcjonowaniu błon odpowiedzialnych za gromadzenie wapnia w komórkach kostnych i komórkach mięśnia sercowego. Podanie środka ane- stetycznego powoduje, że niepełnosprawna błona uwalnia wapń do cytoplazmy. To z kolei wyzwala skurcz miofibryli, uwalnianie glikogenu w wątrobie oraz przyspiesza tworzenie się kwasu mlekowego i dwutlenku węgla metabolizm tlenu w ustroju i wytwarzanie się ciepła ulegają zwiększeniu. Zawartość adenozynotrójfosforanu zmniejsza się, co prowadzi do zwiększonej przepuszczalności błon komórek mięśniowych. Przez uszkodzoną błonę łatwiej przenikają jony i cząsteczki, przy czym wapń wchodzi do wewnątrz komórki, a fosfor i potas opuszczają ją.

Leave a Reply