NIEBEZPIECZEŃSTWA PRACY NA SALI OPERACYJNEJ

Liczne badania statystyczne sugerują, że anestezjolodzy i inni członkowie personelu sali operacyjnej narażeni są na niebezpieczeństwa związane z wykonanym zawodem. U anestezjologów częściej spotyka się chorobę wieńcową i skłonność do samobójstw niż u ich kolegów pracujących w innych specjalnościach244. Do innych niebezpieczeństw zalicza, się skłonność do powstawania kamieni nerkowych245, narażenie na promieniowanie240 (chociaż przeciętne napromieniowanie wyliczono na 13 milirentgenów na tydzień przy maksymalnym dopuszczalnym napromieniowaniu – 100 milirentgenów), naciągnięcia mięśni i więzadeł przy przenoszeniu chorych247, możliwość kontaktu z antygenem B zapalenia wątroby (p. niżej), zmęczenie (które może przejawiać się zwolnionym czasem reakcji w nagłych przypadkach oraz trudnością w podejmowaniu decyzji). Wielu anestezjologów zmuszonych jest do pracy w czasie przekraczającym podstawowy wymiar godzin. . .

Wpływ na procesy rozrodcze. Wiele uwagi poświęca się możliwym wpływom warunków pracy na sali operacyjnej na zwiększoną liczbę samoistnych poronień, większą częstość występowania wad wrodzonych u dzieci oraz większą niż zwykle liczbę rodzących się dziewczynek niż chłopców u żon anestezjologów248. Nie ma żadnych dowodów na istnienie związków przyczynowych pomiędzy otrzymanymi wynikami a obecnością któregokolwiek ze środków anestetycznych w atmosferze sali operacyjnej. Panuje jednak zgodna opinia, że powinno się podejmować wszelkie możliwe działania prowadzące do zmniejszenia skażenia naszego środowiska pracy240.

Choroby nowotworowe. Badania statystyczne dostarczają w tym wypadku różnych wyników. Zwiększona liczba złośliwych nowotworów układu limfatycznego i siatećzko- wego250 u anestezjologów nie została potwierdzona przez nowsze badania2?8 i nie wydaje się, aby anestezjolodzy w W. Brytanii chorowali na raka częściej niż ich koledzy innych specjalności248.

Leave a Reply