Objawy kliniczne zastawki tylnej cewki u niemowląt

Z biegiem czasu ukazują się wypowiedzi krytyczne urologów i patologów, oparte na badaniach rentgenowskich i operacyjnych, a ostatnio na wziernikowaniu i zdjęciach endoskopowych. Powstaje opinia, że podział Younga należy zmienić zamiast mówić o trzech różnych typach zastawek, powinno się przyjąć istnienie jednej przeszkody błoniastej, żaglowatej, umiejscowionej w tylnej cewce, poniżej wzgórka

nasiennego (Gil-Vernet 1964, Bischoff 1969, Moormann 1973). W przegrodzie takiej istnieje otwór różnej wielkości i kształtu. Wielkość otworu stanowi o strumieniu moczu podczas milicji. Robertson i Hayes (1969), jako patolodzy, przeprowadzili dokładne badania preparatów pobranych ze zwłok 17 dzieci zmarłych z powodu powikłań zastawkowych. Autorzy określili, że przyczyną zwężenia tylnej cewki jest przegroda z nieregularnym otworem. Wyniki badań Robertsona i Hayesa (1969) zostały potwierdzone operacyjnie i sekcyjnie przez Fielda i Stephensa (1974). We wszystkich 6 przypadkach znaleziono w tylnej cewce poprzeczną błoniastą przeszkodę, ruchomą podczas mikcji. Parkkulainen (30) na podstawie zdjęć endoskopowych i konfrontacji operacyjnej uważa, że trudności w mikcji są spowodowane przegrodą tylnej cewki, a nie specjalnym układem zastawek. Dalsze badania operacyjne, rentgenowskie, endoskopowe i sekcyjne powinny utrzymać lub podważyć przedstawione poglądy.

Objawy kliniczne zastawki tylnej cewki u niemowląt są inne niż u dzieci starszych. U niemowląt dominują objawy ogólne: brak łaknienia i przyrostu masy ciała. Wymioty, biegunka oraz odwodnienie i kwasica stanowią o złym stanie dziecka. Badaniem’ stwierdza się powiększone nerki i wyczuwalny pęcherz nad spojeniem łonowym- Z objawów urologicznych występują trudności w oddawaniu moczu, cienki strumień z pomocą tłoczni brzusznej, czasem oddawanie kroplami, przy nadmiernie wypełnionym pęcherzu. We krwi mamy zmiany w poziomie elektrolitów mocznika i kreatyniny.

Leave a Reply