OBJAWY

Istotne znaczenie mają’: 1) objętość wstrzykniętego powietrza, 2) szybkość wstrzyknięcia, 3) ciśnienie żylne, 4) ułożenie chorego, 5) stan ogólny chorego. Aby powietrze dostało się do żyły, musi w niej panować ciśnienie niższe od atmosferycznego lub wstrzyknięcie musi się odbyć pod ciśnieniem.

OBJAWY. Powietrze dostające się do układu żylnego, niezależnie od ilości, wywołuje syczący dźwięk w okolicy rany. Przedostaje się ono do prawego serca i do płuc, powodując zator powietrzny w tętnicy płucnej. Może on wywołać charakterystyczny głośny szmer, najlepiej słyszalny w okolicy przedsercowej, tzw. odgłos młyńskiego koła. Nagle pojawia się sinica, spadek ciśnienia krwi, poszerzenie żył szyjnych, tachykardia, nieregularny, przerywany oddech, przechodzący w tachypnoe i osłabienie wentylacji, v/ końcu może dojść do zatrzymania krążenia.

Wczesne rozpoznanie ułatwiają: 1) stosowanie stetoskopu przełykowego, 2) aspirowanie powietrza przez cewnik założony do prawego przedsionka, do prawej lub lewej

tętnicy płucnej. Cewnik taki można zakładać wszystkim pacjentom zagrożonym powstaniem zatoru powietrznego07 3) ustawienie w okolicy przedsercowej dopplerowskie– go ultradźwiękowego miernika przepływu krwi68 4) monitorowanie prężności C02 w końcowym powietrzu wydechowym. Brak przepływu krwi przez płuca spowoduje nagły jej spadek.

Leave a Reply