Odruch z nerwu błędnego

Odruch z nerwu błędnego. Śmierć wynikająca z napięcia wagalnego może wystąpić bez wniknięcia wody do płuc. Wydaje się, że odruchy z nerwów błędnych mogą przez wiele minut zapobiegać przedostawaniu się wody do układu oddechowego. W tych przypadkach szybko podjęta reanimacja może zakończyć się powodzeniem.

Inne objawy: Utopieniu często towarzyszą: a) hipotermia b) ostry obrzęk płuc c) ostra niewydolność oddechowa d) infekcja płuc e) obrzęk mózgu.

Leczenie. Szybkość postępowania ma znaczenie decydujące. Doświadczenia na zwłokach, przeprowadzone w Danii, wykazały, że płuc nie można opróżnić z wody za pomocą ułożenia, zaś regurgitacja treści żołądkowej występuje dopiero przy ciśnieniach wdechowych przekraczających 25 cm H2O (2,4 kPa). Postępowanie lecznicze powinno składać się z: 1) jak najszybszego oczyszczenia z ciał obcych górnych dróg oddechowych i z próby drenażu płuc w przypadku utopienia w wodzie słonej49 2) sztucznej wentylacji sposobem usta-usta, usta-nos lub za pomocą sprzętu ratowniczego, w miarę możności jeszcze w wodzie 3) masażu serca 4) podania czystego tlenu, gdy tylko jest to możliwe, oraz przewiezienia ‚chorego do szpitala 5) leczenia hipotermii, jeżeli ma ona miejsce 6) w razie wskazań – intubacji i wentylacji przerywanym ciśnieniem dodatnim 7) zdjęcia rtg klatki piersiowej, badania krwi, w razie wskazań – prowadzenia intensywnej terapii.

Rokowanie. Jest lepsze w przypadku utopienia w wodzie słonej niż słodkiej. Jeżeli płuca zostały zalane wodą na okres dłuższy niż 2 min, odratowanie tonącego jest mało prawdopodobne z powodu raptownych zmian w krążeniu z nieodwracalnym migotaniem komór. Donoszono jednak o przypadku przeżycia 5-letniego chłopca po 22-minutowym zanurzeniu w słodkiej wodzie, w stanie hipotermii50.

Leave a Reply