Ośrodek wymiotny

Ośrodek wymiotny nie jest pobudzany bezpośrednio przez zmiany biochemiczne zachodzące w ustroju, lecz przez mechanizm odruchowy, powodujący drażnienie chemo- receptorów wymiotnych okolicy Borisona i Wanga113, przez substancje chemiczne docierające tam drogą krwi lub płynu mózgowo-rdzeniowego. Pobudzenie substancjami chemicznymi może mieć również miejsce w przewodzie pokarmowym (np. przez leki, trucizny, środki wymiotne itp.), a przewodzone jest dośrodkowo drogą nerwów błędnych oraz dośrodkowych trzewnych włókien współczulnych.

OŚRODEK WYMIOTNY. Ma ścisły związek z innymi ważnymi dla życia ośrodkami, np. oddechowym i naczynioruchowym, praz jądrem ślinowym i jądrem przedsionka, położonymi na grzbietowo-bocznym brzegu bocznego tworu siatkowatego. Obszar che- moreceptorów wywołujących wymioty położony jest bardziej powierzchownie niż właściwy ośrodek wymiotny.

Przebieg aktu wymiotnego. Rozpoczyna się on głębokim wdechem, po czym następuje zamknięcie głośni i jamy nosowo-gardłowej z natychmiastowym wydechem połączonym ze skurczem mięśni ściany jamy brzusznej i przepony. W momencie kiedy trzon żołądka jest rozluźniony, wpust, odźwiernik oraz dwunastnica obkurczają się. Powoduje to wypchnięcie zawartości żołądka do przełyku i jamy ustnej i uniemożliwia przechodzenie treści przez odźwiernik. W pozycji pionowej wypchnięcie zawartości żołądka do jamy ustaej wymaga ciśnienia 40 cm H20 (3,9 kPa). Wpust jest podczas wymiotów uniesiony, co powoduje, że brzuszny odcinek przełyku /wchodzi do klatki piersiowej114. W fazie wyrzucania ipokarmu nagłośnia kurczy się, po czym ulega rozluźnieniu. Wynika z tego, że u nieprzytomnego chorego w ułożeniu na wznak musi dojść do zachłyśnięcia się podczas wymiotów. Czynnikami’ predysponującymi do zachłyśnięcia podczas anestezji są: a) niedotlenienie, b) ośrodkowe pobudzenie podczas drugiego okresu anestezji – zarówno podczas wprowadzania, jak i pobudzenia, c) podrażnienie podstawy

Leave a Reply