Po wyłączeniu krążenia pozaustrojowego

Jeżeli zwężenie podzastawkowe nie było zbyt duże, a wycięcie przerosłych mięśni stożka poszerzyło dostatecznie drogę odpływu, to komorę prawą zamyka się zeszy- wając dwupiętrowym szwem ciągłym jej przecięte brzegi. W przypadkach znacznego przerostu i zwężenia stożka konieczne jest poszerzenie go łatą, którą przyszywa się szwem ciągłym do brzegów cięcia komorowego. Gdy wąski pierścień zastawkowy i pień tętnicy płucnej wymagają poszerzenia, wówczas łatę przyszywa się do brzegów cięcia na komorze, a następnie do przeciętego pierścienia i pnia aż do rozwidlenia tętnicy (ryc. 5-37).

Pod koniec zaszywania komory ogrzewa się chorego. Po powrocie wydolnej akcji serca mierzy się ciśnienie w jamach serca i w tętnicy płucnej w celu oceny wyniku korekcji. Poza spadkiem ciśnienia w komorze prawej oraz ustąpieniem różnicy ciśnień między komorą prawą a tętnicą płucną dla oceny wyniku korekcji ważny jest stosunek ciśnienia w komorze prawej do ciśnienia w komorze lewej. Uważa się, że powinien on być niższy niż 0,75.

Po wyłączeniu krążenia pozaustrojowego usuwa się uprzednio założone do serca i aorty kaniule, zabezpieczające miejsca po ich wprowadzeniu szwami kapciucho- wymi. Brzegi osierdzia pozostawia się nie zeszyte w celu ułatwienia drenażu i uniknięcia ucisku na serce zbierającej się krwi. Jakiekolwiek zaburzenia rytmu serca, nawet przejściowe, w postaci bloku, obserwowane w czasie operacji, są wskazaniem do założenia elektrod nasierdziowych do elektrycznej stymulacji serca. Przed zamknięciem klatki piersiowej obowiązuje dokładna kontrola krwawienia przy prawidłowym czasie krzepnięcia. Pozostawia się dwa dreny: w osierdziu oraz pod mostkiem, obydwa wyprowadzone przez oddzielne cięcie skórne i podłączone do ssaków wodnych. Po zamknięciu klatki piersiowej dziecko zostaje przewiezione do sali pooperacyjnej, gdzie pod indywidualną opieką pielęgniarską przebywa przez kilka dni.

Leave a Reply