POŁĄCZENIE AORTALNO-PŁUCNE, TZW. OKIENKO

Uwagi anatomiczne. Zaburzenie rozwoju przegrody rozdzielającej wspólny pień tętniczy prowadzi do powstania rzadko spotykanej, lecz ciężkiej hemodynamicznie^ wady – okienka aortalno-płucnego. Spotyka się ją w stosunku 1 : 1000 wad serca. Jest to bezpośrednie połączenie ściany aorty wstępującej z prawo-boczną ścianą pnia tętnicy płucnej, czasem może przybierać kształt przewodu. Otwór w przegrodzie bywa pojedynczy bądź podwójny, jego wielkość wynosi od 0,5 do 0,6 cm.

Wada została podzielona przez Moriego (197S) na trzy odmiany(l). W pierwszej połączenie znajduje się nad zastawkami pćłksiężycowatymi – jest to otwór przyśrodkowy. W drugiej brak przegrody w lewej tylno-bocznej ścianie aorty wstępu-

jącej i w przylegającej do niej ścianie pnia tętnicy płucnej oraz w prawej tętnicy płucnej – jest to otwór obwodowy. Trzecia odmiana wady to rozlegle połączenie obu pni naczyniowych od zastawki półksiężycowa tej do rozgałęzienia pnia tętnicy płucnej i bliższej części prawej tętnicy płucnej. We wszystkich odmianach okienka zastawki obu pni naczyniowych są prawidłowe zarówno anatomicznie, jak i hemodynamicznie.

Leave a Reply