Postępowanie

W razie wystąpienia wymiotów: Drogi oddechowe powinny być w miarę możliwości chronione przed zanieczyszczeniem przez pochylenie chorego głową do dołu lub ułożenie go na boku. Należy zastosować odsysanie, po czym zapewnić dowóz tlenu do pęcherzyków płucnych w sposób jak najskuteczniejszy w danej sytuacji. Intubację należy przeprowadzić tylko wtedy, gdy zwiotczenie jest pełne i zabieg można wykonać szybko i bez trudności, w innych przypadkach bowiem można doprowadzić do pogłębienia istniejącego niedotlenienia.

W przypadku zachłyśnięcia: W celu zmniejszenia ilości treści pokarrtiowej przedostającej się do oskrzeli należy zastosować odsysanie i drenaż grawitacyjny. W lżejszych przypadkach wystarcza odsysanie z tchawicy, w ciężkich konieczne jest użycie bronchoskopu. Założenie rurki intubacyjnej o podwójnym świetle (np. Bryce-Smitha) umożliwia przeprowadzenie płukania każdego z oskrzeli oddzielnie, podczas gdy przez drugie oskrzele prowadzona jest wentylacja150. Do płukania podaje się do oskrzela 10 ml roztworu fizjologicznego, a następnie odsysa za pomocą cewnika. Czynność tę powtarza się aż do uzyskania czystych popłuczyn. Płukanie oskrzeli wykonuje się nie od razu, lecz po poprawieniu się stanu ogólnego chorego. Korzystne działanie może mieć aminofilina i inne leki rozszerzające oskrzela, znaczenie ma również podawanie antybiotyków i prowadzenie fizykoterapii oddechowej. Hydrokortyzon podaje się dożylnie lub bezpośrednio do drzewa oskrzelowego, gdzie, jak się uważa, wywiera on korzystniejsze działanie niż roztwór fizjologiczny lub roztwór wodorowęglanu sodu151. W celu normalizacji prężności gazów we krwi tętniczej konieczna jest często wentylacja przerywanym ciśnieniem dodatnim, w celu zmniejszenia obrzęku mózgu podawanie

deksametazonu, mannitolu lub furosemidu. (Patrz również: McCormick P. W., „Imme- diate Care after the Aspiration of Vomit”, Anaesthesia, 1975, 30, 658).

Leave a Reply