Postępowanie pooperacyjne

Konieczna jest stała obserwacja chorego, ocena jego stanu przytomności, reakcji bólowych, zachowania, koloru i ucieplenia powłok, jak też częsta kontrola tętna, oddechu, temperatury ciała, ciśnienia krwi tętniczego i żylnego (ośrodkowe ciśnienie żylne). Obowiązuje ścisła kontrola strat krwi z drenów i natychmiastowe ich uzupełnianie. Kontrolę diurezy ułatwia cewnik założony na stałe do pęcherza moczowego. Wszystkie te dane są wpisywane w odstępach godzinowych do karty obserwacji chorego. Obserwacje ułatwia stały pomiar ciśnień poprzez założone do naczyń kaniule oraz ciągły zapis krzywej EKG i ciśnienia tętniczego.

Diureza powinna być utrzymana na poziomie przekraczającym 1 ml/kg m.c./ /h u niemowląt i 2 ml/kg m.c./h u dzieci starszych. W razie potrzeby jako środki moczopędne stosuje się Lasix w dawce l-2mg/kg m.c., mannitol 1 g/kg m.c. lub kwas etakrynowy 0,5-1 mg/kg m.c.

Zwykle dzieci te są zaintubowane i podłączone do respiratora (oddech kontrolowany). W dobie operacyjnej dziecko otrzymuje płyny dożylnie w ilości 750 ml/m- powierzchni ciała (5% glukoza). W pierwszej dobie pooperacyjnej ilość ta wynosi 1500 ml/m2 (5% glukoza z 1/5 fizjologicznego roztworu NaCl). Podaje się potas (7,5% KC1) w ilości pokrywającej częściowo zapotrzebowanie dobowe (1 mEq/kg m.c.). Straty jonów (potas, sód, chlorki) uzupełniane są na podstawie wartości jonogramu w surowicy krwi przez podanie roztworu chlorku potasowego oraz 10% roztworu chlorku sodowego w glukozie.

Leave a Reply