Postępowanie

Postępowanie. W razie konieczności wykonania anestezji do zabiegu ze wskazań życiowych należy choremu założyć przez nos sondę~nr 6 do żołądka i odessać jego zawartość, a jeżeli to konieczne, zastosować płukanie. Podczas wykonywania tych czynności chory powinien być ułożony na -boku, aby zapobiec zachłyśnięciu w razie wymiotów. Pozwala to zorientować się w rodzaju i ilości treści żołądkowej. Dobrze jest, jeżeli za pomocą sondy uda się opróżnić żołądek. Jednak we wszystkich wątpliwych przypadkach należy założyć do żołądka sondę nr 12, po uprzednim znieczuleniu nozdrzy kokainą, i pozostawić ją aż do momentu odzyskania przez chorego odruchu kaszlowego po zakończonej operacji. (Istnieją dowody, że obecność sondy żołądkowej upośledza mechanizm zwieracza wpustu, tak że niektórzy autorzy polecają usunięcie sondy przed intubacją). Sonda taka zapewnia dość dobry drenaż płynnej i półpłynnej treści żołądkowej i nie jest w stanie zahamować wymiotów, ale zapobiega regurgitacji.

Jedynym, w pełni zabezpieczającym przed zachłyśnięciem postępowaniem jest założenie do tchawicy rurki intubacyjnej z mankietem uszczelniającym. Intubację powinno się wykonywać zawsze, gdy istnieją wątpliwości cc do pełnego opróżnienia żołądka. Przed przystąpieniem do indukcji należy sprawdzić działanie ssaka, laryngoskopu, stan rurek dotchawiczych oraz ustno-gardłowych, sprawdzić źródło tlenu itp. Indukcję lepiej wykonywać na stole operacyjnym, który umożliwia łatwą zmianę pozycji.

Długa oś tchawicy u chorego leżącego na wznak przebiega pod kątem 30° do płaszczyzny poziomej do dołu i ku tyłowi od krtani. Dlatego też, aby siła ciężkości mogła zabezpieczyć przed przedostawaniem się wymiocin do tchawicy, potrzebne jest większe niż 30° pochylenie głową w dół. To strome ułożenie może utrudniać przeprowadzanie laryngoskooii.

Leave a Reply