Powikłania pooperacyjne

Krwawienie. W pierwszych godzinach po operacji dzieci te tracą pewną ilość krwi, która powinna być natychmiast uzupełniona. Przy krwawieniu nadmiernym przede wszystkim należy myśleć o jego chirurgicznej przyczynie, ale jednocześnie o zaburzeniach liemostazy. W czasie operacji w krążeniu pozaustrojowym następuje spadek stężenia fibrynogenu, płytek krwi oraz zużycie czynników krzepnięcia, co uczynnia układ fibrynolityczny lub nasila już istniejące w nim zmiany. Zwykle za

burzenia te ustępują samoistnie. Mogą jednak utrzymywać się i być przyczyną, krwawień i krwotoków pooperacyjnych. Badanie u tych dzieci układu krzepnięcia ułatwia ustalenie przyczyny krwawienia. W leczeniu zaburzeń hemostazy stosuje się leki antyfibrynolityczne: kwas epsilon-aminokapronowy — EACA, Trasylol, mrożone osocze lub fibrynogen. Przy braku zmian w układzie krzepnięcia i utrzymywaniu się krwawienia należy myśleć o jego chirurgicznej przyczynie. Jedyną drogą, leczenia jest wtedy reoperacja i likwidacja źródła krwawienia.

Wskazania do retorakotomii są ustalone na podstawie własnego doświadczenia ośrodków leczących. Na podstawie naszego doświadczenia wskazaniem do retorakotomii jest krwawienie w ilości 200 ml/h/m2 powierzchni ciała lub większe, utrzymujące- się w ciągu trzech kolejnych godzin po operacji, przy braku objawów skazy fibryno- litycznej. Na podstawie własnych danych z analizy 350 operowanych chorych straty krwi w ciągu pierwszych trzech godzin po operacji u dzieci, które nie wymagały reoperacji, wynosiły od 1 do 2,9 ml/kg m.c./h. Wśród operowanych powtórnie z powodu krwawienia – średnio 5,6 ml/kg m.c./h. Retorakotomia, jeśli jest wskazana, powinna być wykonana niezwłocznie. Nie stanowi ona większego zagrożenia dla życia dziecka i jest korzystniejsza aniżeli przedłużenie czasu obserwacji połączone z przetaczaniem znacznych ilości krwi, co może stać się przyczyną Avtórnych zaburzeń krzepnięcia.

Leave a Reply