Proste urządzenie do sprawdzania defibrylatora

Proste urządzenie do sprawdzania defibrylatora – patrz: Hesse G. E., Anaesthesia, 1965, 20, 215. Zewnętrzny stymulator serca zastosowano po raz pierwszy w r. 195241.

Po przywróceniu prawidłowej czynności serca, w celu podniesienia ciśnienia tętniczego i pobudzenia krążenia wieńcowego pomocne bywa podanie siarczanu izoprenaliny. Działa ona prawie wyłącznie na beta-receptory i jest bardzo silnym lekiem pobudzającym mięsień sercowy. Dawkę 2 mg w 540 ml roztworu fizjologicznego podaje się z szybkością pozwalającą na utrzymanie odpowiedniego ciśnienia tętniczego. Zastosowanie beta-blokerów może niekiedy zapobiec nawrotowi migotania komór42, ale należy być przygotowanym do sztucznego stymulowania rytmu serca48. W celu utrzymania ciśnienia tętniczego należy się liczyć z koniecznością kilkugodzinnej dożylnej infuzji płynów. Dożylne podanie 1 g hydrokortyzonu również czasem podnosi ciśnienie tętnicze.

Zmiany biochemiczne w przebiegu zatrzymania krążenia. Są wynikiem niedotlenienia ikanek i niedostatecznego usuwania z nich produktów metabolizmu. Przepływ krwi wywołany zewnętrznym masażem serca (do 1500 ml na minutę) nie jest wystarczający do zapewnienia prawidłowej pęrfuzji tkankowej. Prowadzi to do maksymalnego tęt- niczo-żylnego gradientu tlenowego i dwutlenkowęglowego, z występującą w rezultacie kwasicą tkankową. W wyniku niedotlenienia tkanek następuje przesunięcie wody i sodu do wnętrza komórek i ucieczka potasu z komórek do płynu zewnątrzkomórkowego. Powoduje to wzrost hematokrytu i poziomu białek osocza, a stężenie potasu w surowicy osiągnąć może w ciągu kilku minut wartość nawet 7 mmol/1. Obserwuje się wzrost poziomu kwasu mlekowego we krwi z jednoczesnym spadkiem wodorowęglanów. Wartości pH mogą obniżyć się aż do 6,8-6,9. Niedotlenienie powoduje z reguły wzrost poziomu cukru w surowicy do wartości 350 mg% (20 mmol/1).

Leave a Reply