Technika operacyjna

Najlepszym wiekiem do operacyjnego zamknięcia otworu jest 5-6 r. ż. i większość Łych dzieci nie wykazuje wcześniej wyraźnych zaburzeń hemodynamicznych.

Technika operacyjna. Operację wykonuje się w krążeniu pozaustrojowym w średniej hipotermii (28-32°C). Przy dłużej trwającej operacji, np. wszywania łaty, stosuje się kardioplegię. Otwarcie klatki piersiowej następuje w linii pośrodkowej ciała, z podłużnym przecięciem mostka. W czasie otwierania osierdzia pobiera się jego fragment do ewentualnej rekonstrukcji przegrody. Zakłada się dren do. lewej komory (ssanie) i Idem na aortę. Otwarcie prawego przedsionka odbywa się od przodu, podłużnie od uszka w kierunku żyły głównej dolnej. Należy pamiętać o tym, by nie uszkodzić węzła przedsionkowo-komorowego, położonego na przednio-bocznej powierzchni połączenia żyły głównej górnej z prawym przedsionkiem. Po rozchyleniu brzegów rany i odessaniu zalegającej krwi kontroluje się wnętrze przedsionka w celu ustalenia położenia i wielkości otworu oraz jego stosunku do żył głównych i zatoki wieńcowej serca. Należy ustalić przebieg żył płucnych i miejsce ich ewentualnego ujścia do prawego przedsionka, zwłaszcza przy operacjach otworu typu za-toki żylnej. Nieprawidłowy drenaż żył płucnych do prawego przedsionka dotyczy zwykle żył prawego górnego i środkowego płata. Sposób zamknięcia otworu zależy od jego wielkości i umiejscowienia. Mały otwór w miejscu zatoki owalnej zamyka się szwem ciągłym jednopiętrowym z dodatkiem, przy większych otworach, pojedynczych szwów wzmacniających. Szwy niewchłanialne zakładane są bezpośrednio na brzegi otworu. Zamknięcie to powinno być przeprowadzone bez napięcia przegrody. Większość otworów typu oslium secundum może być zamknięta szwem bezpośrednim.

Nie zawsze otwór ma dobrze wykształcone brzegi. Położony w bliskim sąsiedztwie żyły głównej dolnej może nie mieć brzegu dolnego. Przy zamykaniu go należy w tym miejscu chwycić szwem dno ubytku, ścianę przedsionka lewego, tak aby uzyskać jego szczelne zamknięcie bez zwężenia ujścia żyły głównej dolnej (ryc. 5-39a). Otwory duże, których zeszycie bezpośrednie stworzyłoby napięcie przegrody, jak też te, powikłane nieprawidłowym ujściem żył płucnych do prawego przedsionka, zamyka się używając łaty z osierdzia przyszytej do przegrody nad ujściem żył, tak

Leave a Reply