TRACHEOSTOMIA51

Historia.52 Wykonana przez Pedro Yirgili (1699-1776) z Kadyksu w celu leczenia objawów ropnia okołomigdałkowego. W W. Brytanii jako pierwszy zastosował tracheosto- mię w przypadku błonicy George Martine (1702-1741)58. Heister (1683-1758) w r. 1718 w miejsce terminu „bronchotomia” wprowadził słowo „tracheotomia”, które za radą Negusa zastąpiono terminem „tracheostomia” w r. 1938 (p. Wath J. M., Br. J. Surg., 1963, 50, 954). Zastosowana przez Brettonneau (1778-1862) w r. 181854 w zwalczaniu objawów błonicy oraz w leczeniu epidemicznego zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego (poliomyelitis) w r. 194355.

Tracheostomia zmniejsza o 30-50°/o anatomiczną przestrzeń martwą. Wskazania w reanimacji: 1. Niedrożność górnych dróg oddechowych. W W. Brytanii występuje rocznie około 300 zgonów spowodowanych zadławieniem się kęsem pokarmu, zamykającym wejście do krtani. Pierwsza pomoc w tych przypadkach może polegać na zastosowaniu „rękoczynu Heimlicha”, energicznego uciśnięcia nadbrzusza w kierunku do kręgosłupa i ku górze, w celu nagłego zwiększenia ciśnienia w klatce piersiowej i wyrzucenia kęsa56.

-2. Konieczność prowadzenia sztucznej wentylacji. 3. Konieczność odsysania wydzieliny z tchawicy i drzewa oskrzelowego. 4. Zabezpieczenie przed zaaspirowaniem do tchawicy ciał obcych, zwykle u chorych nieprzytomnych lub z osłabionymi odruchami krtaniowymi.

One Response to “TRACHEOSTOMIA51”

Leave a Reply