UŁOŻENIE CHOREGO

Pozycja Trendelenburga102. Jak wykazały prace doświadczalne, ułożenie w stromej pozycji Trendelenburga młodych pacjentów w płytkiej anestezji nie miało żadnego wpływu na ciśnienie parcjalne gazów we krwi tętniczej, na pH, objętość minutową i częstość oddechów103. U niskich i krępych pacjentów, szczególnie z guzem w jamie brzusznej, nadmierny ucisk jelit na przeponę może spowodować wystąpienie sinicy, duszności, zmniejszenie pojemności życiowej o 15%, chyba że stosuje się wentylację przerywanym ciśnieniem dodatnim. Pozycja ta usposabia do wystąpienia sinicy na twarzy i szyi u chorych z rozszerzonymi naczyniami skóry tych okolic jest to hipoksja zastoi- nowa, która może wystąpić nawet przy wydolnej wentylacji. Przy odwiedzeniu ramienia należy je lekko zgiąć w łokciu i ustawić w lekkiej pronacji, aby zapobiec napięciu splotu ramiennego, przy czym głowa powinna być odwrócona w kierunku odwiedzionego ramienia. Należy zwrócić uwagę, że w pozycji Trendelenburga nie wolno układać ramienia w odwiedzeniu.

Pozycja Trendelenburga może wywierać szkodliwe działanie na układ krążenia, szczególnie we wstrząsie, kiedy może powodować spadek ciśnienia tętniczego104 i przepływu mózgowego105. Przedłużające się obniżenie głowy może wywołać obrzęk mózgu, odwar- stwienie siatkówki oraz utrudnia pielęgnację chorego. Powrót żylny można zwiększyć poprzez uniesienie nóg chorego ku górze, przy reszcie ciała ułożonej poziomo.

Utrzymanie pozycji Trendelenburga ułatwiają: 1) podpórki na barki (niebezpiecZeństwo uszkodzenia splotu ramłennego), 2) przymocowanie nóg chorego w okolicy kostek i ud do stołu operacyjnego (niebezpieczeństwo zalcrzepicy żył głębokich łydek)

Leave a Reply