Wszczepienie trójkąta z ujściami moczowodów

Wszczepienie trójkąta z ujściami moczowodów do ściany okrężnicy esowatej ma zapobiegać zwężeniu ujść oraz odpływowi esiczo-moczowodowemu.

Operacja Maydla (1894) początkowo nie miała wielu zwolenników, dopiero po 50 latach zyskała uznanie (Berdna i Zvara 1956, Gregoir 1968, Umiastowska 1970). Gregoir i Schulman (8) średnio po 10 latach od operacji kontrolowali 24 chorych operowanych metodą Maydla. Wynik dobry stwierdzono u 18, dostateczny – u 4, a zly u 2 chorych. Lindfors (1975) ogłosił 50-letnie przeżycie po operacji, chociaż powikłaniem była kamica i marskość jednej nerki. Obecnie najczęściej jest stosowany sposób Coffeya oraz Goodwina. W Szyrajcarii sposób Mathisena ma nadal duże uznanie. Sposób Coffeya, zaproponowany w 1911 r., polega na wytworzeniu między błoną mięśniową a błoną śluzową okrężnicy esowatej kanału długości 2-3 cm, w którym przebiega moczowód przed wejściem do światła jelita.

Przebieg śródścienny moczowodu ma stwarzać mechanizm przeciwodpływowy. Zbyt długi kanał staje się czasem przyczyną zwężenia. Zwolennikami zespolenia metodą Coffeya są: Parissiadis (1961), Dettmar i wsp. (1968), Kuss i Chatelain

Leave a Reply