ZABURZENIA ROZWOJOWE DUŻYCH NACZYŃ

Uwagi anatomiczne. Przetrwały przewód tętniczy jest pozostałością fizjologicznego w życiu płodowym połączenia między tętnicą płucną a aortą. Znajduje się najczęściej poniżej odejścia lewej tętnicy podobojczykowej, może występować także po stronie prawej bądź obustronnie.

Pełni on ważną funkcję w życiu płodowym 90% krwi wyrzuconej z prawej komory przepływa przez przewód tętniczy do aorty zstępującej i do łożyska, gdzie odbywa się wymiana gazowa. Doświadczeniami przeprowadzonymi na płodach i nowo narodzonych owcach dowiedziono wpływ prostaglandyn na utrzymanie drożności przewodu tętniczego. Nie jest pewne, czy ważniejszą rolę odgrywają prostaglandyny wytwarzane miejscowo w przetrwałym przewodzie tętniczym, czy też krążące w ustroju. Podawanie indometacyny bądź kwasu acetylosalicylowego powodowało wzrost ciśnienia w układzie tętnicy płucnej powyżej ciśnienia układowego, doprowadzając w ciągu 45 min do zamknięcia przewodu. Odwrotnie, po podaniu prostaglandyny Ex bądź E2 uzyskiwano wyrównanie ciśnienia płucnego i aortalnego do stanu fizjologicznego dla płodu, a tym samym otwarcie przepływu przez jego światło. Umieszczając izolowany przewód tętniczy w atmosferze czystego- tlenu uzyskiwano jego skurcz, udowadniając wrażliwość ściany na stężenie tlenu w otoczeniu. Jeżeli więc krążące w życiu płodowym prostaglandyny utrzymują drożność przewodu, to spadek ich stężenia po porodzie oraz wzrost utlenowania krwi pozwalają prostaglandynom F2alfa na zamknięcie przepływu. Przy niedotlenieniu prostaglandyny Ei i E2 opóźniają ten fakt bądź przyczyniają się do przetrwania przewodu tętniczego.

Morfologiczna budowa ściany przewodu tętniczego charakteryzuje się grubszą niż w aorcie warstwą błony wewnętrznej oraz obecnością warstwy mięśni gładkich, ułożonych spiralnie w błonie środkowej. Wkrótce po urodzeniu skurcz mięśni, sfałdowanie śródbłonka i przerost warstwy wewnętrznej powodują zamknięcie przepływu przez światło przewodu. Trwale zamyka się w pierwszych dwóch tygodniach życia.

Leave a Reply